Germaanse Levensbeschouwing, eertijds en op heden

Waarom deze voordracht vanavond? Wij noemen onszelf allemaal Heidenen! Maar waar komen we vandaan? We zijn niet plots Heidens geworden! Waarom noemen we onszelf Heidenen? Wat zijn onze Heidense wortels? Leven wij niet in het verleden? Dit zijn enkele vragen die ik hier probeer te beantwoorden!

Deze voordracht is eigenlijk de aanzet van mijzelf tot zelfstudie, waarvan ik deze graag met u deel! Wellicht spring ik enkele keren van de hak op de tak! Er zijn immers zoveel zaken en aanknopingspunten van het verleden met het heden, waarvan ik slechts enkele probeer te behandelen! Het is als het ware een grote geschiedenisles waarvan ik af en toe eens de actualiteit der bij haal!

Als wij ons Heiden noemen, bedoel ik hiermee ‘volgelingen van de leer der Germanen van voor de kerstening’. Het begrijpen van het hoe en het waarom wij Heiden zijn, moeten we het verleden, de eertijdse Heidenen, bestuderen! Kortom: Wie waren onze Germaanse voorouders en wat was hun Levensbeschouwing?

De Germanen zijn een groep volkeren in het Germaanse taalgebied met een gemeenschappelijke taal, cultuur en bloedverwantschap. Wij behoren uiteraard ook daartoe! De Romeinen waren ongeveer de eersten die een schriftelijke mening over de Germanen hadden! Toen de Romeinen in onze streken kwamen, zagen zij barbaarse volkeren die, volgens hen, onderontwikkeld waren! Volgens de Romeinse geschiedschrijvers toch! In Germanië bestonden er nog geen echte steden, geen stenen huizen, enz.! Maar het was verkeerd zo te denken! Zij waren evenzeer ontwikkeld, maar dan naar andere behoeften! Romeinen bouwden bijvoorbeeld grote stenen tempels, de Germanen niet! Hun tempel was de natuur zelf! Veel geschiedschrijvers beschouwen de Germanen dus ook als barbaarse onderontwikkelde boeren! Zie maar eens wat er in de schoolboeken staat, als men er op school al iets over te horen krijgt! Als men gewoonweg eens hun waarden en normen onder de loep neemt dan is deze stelling onmiddellijk weerlegd! Tacitus, de Romeinse geschiedschrijver, stond versteld dat de Germaan slechts één vrouw tot de zijne maakte. De decadente Romeinse cultuur daarentegen waar wel eens een orgie plaatsvond … daar was het wel anders! De Germanen zijn barbaren! Niet in de huidige betekenis van het woord maar wel in de oorspronkelijke betekenis! Barbaren zijn niet-Grieken of niet-Romeinen, die dus geen Grieks of Latijn spraken! En indien onze voorouders barbaren zouden zijn, ik ben er trots op!

In het algemeen waren de Germanen vooral een boerengemeenschap. Zij leefden op hun land, van hun akkers en in harmonie met de natuur! Zo gingen zij niet meer land omploegen dan dat zij dachten nodig was om het komende jaar te overleven! Hun jaarwiel was dan ook gebaseerd op de boerenkalender en hun tradities en feesten waren vervolgens boerenfeesten! Zij hadden dus boerenverstand! Hier niet minachtend gebruikt! ‘Boerenverstand’ kan men verklarend vertalen als ‘nuchter denken’!

Hun plaatselijke maatschappij bestond als kleine gemeenschap. Dit als een stam bestaande uit verscheidene Sibben met als hoofd een koning of onderkoning. De stam leefde in een vrij democratisch systeem. De koning werd gekozen uit alle vrije mannen die een stuk grond bezaten! Het komt er op neer dat iedere Sibbevader, ten dienste van de Sibbe, recht had om uit zijn collega’s Sibbevaders een leider te kiezen! Niet iedereen had stemrecht, maar kon iemand afvaardigen uit de familie om voor hem of haar een leider te kiezen! Deze leider of koning was ook niet oppermachtig, deze kon na een tijdje slecht bestuur afgezet worden om plaats te ruimen voor een nieuwe en hopelijk betere! Volgens mij was dit een democratischer systeem dan wat we heden ervaren! Politiek begint immers van onderuit en niet van boven af! Enkele malen per jaar kwamen deze koningen tezamen voor een Ding, een volksvergadering, onder leiding van een opperkoning! Dit gebeurde op een afgesproken plaats tijdens belangrijke data zoals Midzomer of tijdens gepaard gaande jaarmarkten! Toen werden interregionale zaken beslist, geschillen beslecht of besloten om over te gaan tot oorlog of vrede.

De Germanen, zoals reeds vermeld, leefden in Sibben, familiegemeenschappen! In de Sibbe gold het eergevoel als wet! Er was geen god die de wetten van bovenaf dicteerde! Er was geen god die zei wat goed of slecht was! Men probeerde steeds eervol te handelen, want Eer is hoogste goed! Een oude Germaanse spreuk luidt: “Beter te sterven dan de Eer te verliezen!”. Wat men ook deed, men moest steeds een goede reden om handelen hebben! Bij de ‘tien geboden’ stond geschreven: “Gij zult niet doden”. Schoon idee, maar bij onze voorouders niet van toepassing! Stel dat iemand uw broer of zuster vermoord had, u zult toch deze moord wreken? Het gebod zou beter luiden: “Gij zult niet zinloos doden!” Men trachtte dus steeds met eer te handelen, niet uit wraak maar uit plicht! Zoals Conscience zei: “Plicht is een stalen wet!”. Niet handelen zou eerloos zijn en zou gans de Sibbe in diskrediet brengen! Wellicht werd men dan verstoten uit de Sibbe totdat hij of zij zijn of haar plicht vervuld had! Hoewel men steeds als persoon handelde was dit ten dienste van de gemeenschap, hier de Sibbe! Men leefde in en voor de Sibbe! Wat betekende dit concreet? Alles dat men doet voor de Sibbe heeft gevolgen voor uzelf! Beschermt uw Sibbe en uw Sibbe beschermt u!

Het religieuze beleven van de Germaan vond steeds plaats in groep! Offers werden gebracht in Sibbeverband. De Sibbevader diende als aanvoerder van de Sibbe ook als verantwoordelijke voor het religieuze gebeuren! Sibbevader is een verkeerd woord, de Sibbevader kon evengoed een Sibbemoeder geweest zijn, in vele gevallen het oudste familielid! Tijdens de jaarfeesten, die in stamverband gevierd werden, was de onderkoning of Gouwkoning verantwoordelijk voor het brengen van offers aan de goden! Deze leiders van het volk deden tegelijkertijd dienst als krijgsheer, rechter en priester! Het brengen van offers, was geen handeling al smekend, al knielend of uit vrees! Neen, de Germaan stond rechtop en vroeg op deze wijze de gunst der goden! Gunst voor de overwinning in de strijd, gunst opdat het vee beschermt moge worden tegen plagen en ziekten, gunst voor een kroostrijk gezin! De Germaan was immers zonder erfzonde geboren! Hij hoefde zich niet nederig of schuldig te voelen tegenover de goden! Zij waren de goden weliswaar wel dankbaar voor de ordening van het leven, de Zon die iedere morgen terug opgaat, de Regen die de vrucht op de akkers doet groeien, de terugkeer van de Lente... natuurlijk zullen er wel Heidense smeekbedes aan het adres van de goden plaatsgevonden hebben in de tijd van tegenslag en ziekte, maar algemeen was het aanroepen der goden in dienst van de Sibbe en de gemeenschap, nimmer voor eigen gewin!

Bij het afsterven van een familielid, was er in theorie geen reden tot droefheid! Natuurlijk was de Sibbe verdrietig om hun verlies, maar zij geloofden dat de ziel van de afgestorvene nog steeds tussen hen leefde! Als men komt te sterven hier op aard, Midgard, kwam men terecht in het Walhalla of in Hel. Wel te verstaan is Helheim geen wrede plaats zoals de christenen die afschilderen! Na het leven op Midgard kwam men dus in een andere wereld terecht. Men was nog niet dood! Men was pas halverwege het leven, men was ‘ondood’. Diegenen die in het Walhalla terecht kwamen hadden nog een taak te verrichten ten behoeve van een hoger doel! De afgestorvenen zouden ooit de goden bijstaan in het ultieme gevecht tegen het Kwade, de Ragnarok! De voorouders leefden dus nog, in een andere wereld, niet zichtbaar voor de nog levenden! De gestorven voorouders kwamen ook geregeld terug naar hun Sibbe en grond! Zij ontfermden zich over het wel en wee van de Sibbe alsook de vruchtbaarheid van de grond en het vee! Op belangrijke gebeurtenissen van de Sibbe worden de doden ook uitgenodigd! Men is pas dood als men vergeten is, dus wordt men steeds uitgenodigd ondanks hun zichtbare afwezigheid! Er is leven na de dood! De ziel leefde nog voort in de Sibbe. Eigenlijk is het verkeerd om van een ziel te spreken, de Germanen geloofden dat het Heilagr, het heil van de Sibbe, zeg maar een soort geestelijke genen, die in de Sibbe bleef en van geslacht op geslacht werd doorgegeven. De grootouders leefden voort in de kinderen en kleinkinderen. Een Germaanse variant op reïncarnatie! Er zijn gevallen bekend dat men dacht dat het nieuwgeboren kind, de terugkomst was van de laatste overleden verwant! Deze kreeg dan ook de naam van de voorouder mee, evenals het karakter en al zijn kwaliteiten!

Het religieuze leven der Germanen was ten volle gewijd aan de natuur die zij mythologisch vertaalden in goden en andere mysterieuze wezens. Voor elke gebeurtenis in de natuur hadden zij een mythologische verklaring. De goede dingen in het leven der natuur schreven ze meestal toe aan de goden en de slechte meestal aan onderwezens zoals reuzen. Meestal! Opvallend is in de Germaanse mythologie dat de goden menselijke trekken hebben! De goden maken ook fouten! Ze zijn immers verwant aan het reuzengeslacht! Het verschil met de christelijke god, of eigenlijk goden want het zij er drie, is dat de Asen en Wanen soms hun eigenbelang laten gelden en zich soms overgeven aan hun eigen lusten! Wodan, de Alvader, is het ultieme voorbeeld van een onbetrouwbare god, doch er is steeds een verklaring te vinden voor zijn doen en laten! Loki daarentegen, Wodan’s bloedbroeder, zal als fratsenmaker, wellicht onder christelijke invloed, tijdens de Ragnarok de kant van het Kwaad kiezen. Goden zijn dus feilbaar en kunnen zelfs sterven! Hoewel de Germanen een veelgodendom kenden, had iedere Sibbe wellicht een favoriete godheid die zij zich het meest tot zich aangetrokken voelden! Zo vertrouwden boeren in vele gevallen op Donar, de brute, roodharige reuzenbestrijder met de hamer, waarin de boeren hun strijd op het land herkenden om te overleven tegen de verwoestende natuurelementen zoals storm, hagel en vorst! In deze verwoestende krachten herkenden boeren het werk van de reuzen! De heersende militaire klasse vertrouwde meer op Wodan, waartoe zijn wijsheid tot voorbeeld diende om te regeren en zijn listigheid hen een voordeel in de strijd gaf. In het oude IJsland, bijvoorbeeld, waar vooral boeren naartoe immigreerden, ziet men de opvallende afwezigheid van een Wodanscultus! Verstaanbaar, want daar heerste slechts de strijd van de boer tegen de verwoestende natuur! Zij hadden toen Wodan niet nodig, Donar veel te meer!

Het Lot viel niet te ontwijken! Men kon de eigen manier van leven bepalen, maar het Lot was onfeilbaar! Voor deze reden waren Germaanse krijgers bijvoorbeeld niet bang, of toch minder bang, om te sterven! Het tijdstip van hun dood stond reeds bij hun geboorte vast! De afwezigheid van de vrees om te sterven bevorderde de heldendaden in de strijd waarvan men moedig en dapper werd geacht! Menig vijand van de Germanen had hierover geschreven! Dat stelde de hen in staat successen in de strijd te boeken, hoewel in de minderheid en slechter bewapent! Zij waren meer gemotiveerd en kwamen na hun dood toch in het Walhalla terecht, hun lot stond immers reeds vast, bepaald door de Nornen! Hoe men het lot tegemoetkomt bepaalde men zelf!

Nu moet men niet gaan denken dat alle Germanen, die wel Heiden waren, in goden geloofden! Men had toen reeds ook atheïsten. Weliswaar geloofden deze niet in de goden, maar leefden zij wel volgens de Heidense normen en waarden! Deze atheïsten waren deel van een groter organisch geheel, de gemeenschap, en functioneerden ook daarin! De eertijdse Heidense maatschappij was zeer tolerant en openstaand voor andere culturen en godsdiensten! Het Heidendom is immers een vreedzame religie, als religie hier het gepaste woord is! Niemand was verplicht om in goden of in de goden te geloven en de Germanen kenden zelf geen bekerend systeem zoals dat van de christen missionarissen! De Germanen keken naar andere godsdiensten niet als vijanden maar eerder wel omgekeerd! Vandaar dat missionarissen welkom waren bij onze voorouders! Zij brachten immers nieuws en andere nieuwigheden uit verre streken! De Heidense koningen ontvingen missionarissen niet als vijanden maar gewoon als mensen met een andere mening! Deze religieuze verdraagzaamheid kwam ongelukkig niet van twee kanten! Dit zou het einde van het eertijdse Heidendom betekenen! De ‘nieuwe leer’ had minder vreedzame bedoelingen en zou op minder vreedzame wijze het Germaanse taalgebied kerstenen!

Een heilig boek zoals bijbel of koran kenden de Germanen niet! Net zoals bij de Kelten trouwens, waar druïden het ongeschreven boek uit hun hoofd leerden! Dit is een jammerlijk feit dat de kerstening van onze voorouders in de hand heeft gespeeld! Gelukkig kunnen we vandaag de dag een vergelijkbare studie maken met de Indo-europese Rig Veda! De oudste boeken tot nu toe gevonden! Veel voor het van ons verloren gegaan denken, kan men in de Veda’s als parallel terug ontdekken! Voor de Germanen was het niet nodig om hun geschiedenis in boeken te verbergen! Deze leefden voort in sagen en verhalen! De verhalen van goden en helden werden bijvoorbeeld steeds doorverteld op koude winternachten aan het haardvuur. Het was namelijk de taak van de Skalden om de gezamenlijke geschiedenis van de Sibbe, Stam of Volk van geslacht op geslacht door te vertellen! De Edda van Snorri Sturluson, een verzameling van mondelinge goden- en heldenverhalen, is dus naar alle waarschijnlijkheid niet zozeer mythologisch waarheidsgetrouw maar eerder wat aangedikt en aangepast naar dichterlijke vrijheid, en dit in de tijd dat IJsland reeds gekerstend was! Doch, de onderliggende principes der Germanen, zullen wel grotendeels bewaard zijn gebleven!

De kerstening verliep niet steeds van een leien dakje! De Germanen, die open stonden voor een andere menig, werden plots gedwongen voor een andere god te kiezen en deze te dienen, in tegenstelling om hun eigen goden te eren! Wat goed voor hen was, doorgegeven van geslacht op geslacht, was plots uit den boze! Ze werden gedwongen, meestal hing hun leven ervan af, om in die ene god te geloven! Slechts één god, wat de Germanen niet gewoon waren, die dan op zijn beurt toch drie goden voorstelde? Het is vanzelfsprekend dat de onze voorouders dit niet zomaar aanvaarden! Menig missionaris is dan ook, na drastische bekeringspraktijken, ten dienste van zijn geloof van kant gemaakt! De tactiek werd vervolgens veranderd! De missionarissen hadden spoedig door dat zij bij koning en adel moesten zijn om het volk onder dwang te bekeren! Kon men de koning kerstenen, dan volgde al snel de adel. Eens dit geschied was, hadden de kerstenaars, door middel van de adel een leger beschikbaar! Een christen koning ging geen Heidens land regeren! Zo werd de Heidense bevolking in groten getale gekerstend, overtuigd door het zwaard en de brandstapel! Men had de keus: christen worden of de dood! Velen kozen de dood! Waar het niet lukte de koning te overtuigen om het christendom de staatsgodsdienst te maken, daar stuurde men strafexpedities op af! Zo gaf Karel de zogenaamde grote, bijgenaamd de Saksenslachter, in het jaar 782 bevel om meer dan 4500 Saksische edellieden te onthoofden omdat zij weigerden de nieuwe leer, christendom genaamd, aan te nemen! Doch, al dit christelijke bekeringsgeweld kon het Heidendom niet uitroeien! In tegenstelling tot de stedelingen bleven de plattelandsbewoners Heidens! Zij bleven hun goden trouw en brachten nog steeds op, de nu geheime plaatsen, offers! Op de heide, vandaar Heidendom, verliep het kersteningproces veel trager! De kerk had door dat zij het Heidendom niet konden verbieden! Mettertijd pasten zij het Heidendom aan naar hun eigen wensen! De tradities bleven bestaan, maar kregen een andere, dus christelijke, invulling! Goden werden langzamerhand vervangen door heiligen met eendere kenmerken en attributen! Offers werden niet meer gebracht aan de oude goden, maar aan heiligen met dezelfde kwaliteiten. De goden werden vergeten, maar het Heidendom bleef bestaan!

Vandaag leven we, onszelf Heiden noemend, in een uniforme maatschappij vol kapitalisme, her en der oorlog en terrorisme, massaconsumptie enz. Het moderne Europa, naar het schijnt geworteld op christelijke principes, trilt en beeft. Heeft het Asatrú, de benaming van het moderne Germaanse Heidendom (of beter: de herbeleving van het Heidendom), zin de dag van vandaag? Volgens mij wel! Ons Heidendom is namelijk gebaseerd op negen Edele Deugden die voortkomen uit de wijsheden geschreven in de Edda, die van oorsprong veel ouder zijn dan de Germanen zelf! Deze Edele Deugden zijn een samenvatting van de morele waarden waaraan onze voorouders zich hielden of toch poogden naartoe te leven en te streven! Deze Deugden zijn Moed, Waarheid, Trouw, Orde, Gastvrijheid, Betrouwbaarheid, Vlijt, Volharding en bovenal Eer!

Een eendere verklarende tekst:

Sterkte is beter dan zwakte

Moed is beter dan lafheid

Vreugde is beter dan schuldgevoelens

Eer is beter dan oneer

Vrijheid is beter dan slavernij

Verwantschap is beter dan vervreemding

Realisme is beter dan dogmatisme

Kracht is beter dan levenloosheid

Afstamming is beter dan universalisme.

Asatrú is niet een stroming maar DE spirituele weg die onze voorouders volgden! Asatrú is niet het lukraak overnemen van tradities of rituelen van tal van verschillende en soms héél ver uit elkaar lopende godsdiensten, zoals vaak het geval is de dag van vandaag met zogenaamde Heidense godsdiensten! Nee, Asatrú, getrouw aan de Asen, hoe moeilijk of saai het soms ook is, is de enige juiste beleving van het eertijdse Heidendom vertaald naar een hedendaagse Levensbeschouwing. Let wel: Asatrú is niet beter dan andere godsdiensten! Nee, Asatrú is gewoon een correctere vorm van Heidendom beleven dan aanverwante stromingen! Dit maakt het voor ons beter!

Heidendom is nooit echt verdwenen uit onze maatschappij! Zoals eerder gezegd is deze blijven voortbestaan in tradities of in het algemeen onderbewustzijn van het volk! In veel gevallen worden deze nog bestaande tradities afgemaakt als folklore! Misschien terecht, doch de onderliggende en diepere betekenis is nog steeds aanwezig! Andere voorbeelden dat het Heidendom nooit verdwenen is, is de voortdurende ontstaan van ketterse stromingen binnen het christendom! Dit zijn stromingen die het niet kunnen vinden met het huidige christendom. Vervolgens gaan zij op zoek naar de wortels van het christendom waar zij, bewust of onbewust, weer terecht komen bij Heidendom! Niet zozeer Germaans Heidendom, meer eerder een Indo-europese Heidendom wat het christendom wel beïnvloed heeft! Niet de oorsprong van het christendom, maar wel de stroming waarin het christendom is geëvolueerd! Ook het protestantisme is hier een gevolg van!

Hoe komen we bij het Heidendom terecht? De tijd om in goden te geloven die in de wolken op hun troon zitten naar ons te kijken is voorbij! Volgens sommigen zijn goden geromantiseerde figuren die heldendaden verricht hadden. Wodan kon bijvoorbeeld een zeer wijze krijgsheer zijn geweest die overwinning op overwinning behaalde! Door zijn aanzien bij het volk zou hij later, wellicht enkele jaren na zijn dood, tot een god gepromoveerd worden. De goden hebben dus echt bestaan! Dat is één van de christen argumenten! De goden zijn zeer oude figuren die ooit bendeleiders zijn geweest die later als afgoden werden vereerd! Anderen beschouwen de goden als menselijke zinnebeelden voor de natuurkrachten, zoals reeds vermeld. Deze natuurkrachten hebben in de loop van de jaren steeds meer menselijke trekjes gekregen totdat ze volwaardige goden waren geworden.

Hoe kunnen we ons dagelijkse leven laten inspireren door het Heidendom? Een eerste stap is uiteraard trachten te leven en te streven naar de, reeds genoemde, Negen Edele Deugden! Men zou kunnen proberen te leven zoals onze voorouders!? Hiermee bedoel ik niet dat we ons in dierenvellen moeten gaan kleden! Men zou bijvoorbeeld de huwelijksdag terug kunnen invoeren op Donderdag of weigeren op Vrijdag vis te eten!? Maar dat is voor een andere spreekbeurt! Maar wat betekent het Heidendom van vandaag? Een modern Heiden is zich bewust van de problemen om zich heen! Is bewust van zaken zoals ecologie, cultureel erfgoed, politiek, onderwijs… enz. Heidendom, of beter: Heiden zijn, is niet slechts geïnteresseerd zijn in de eigen godsdienst en mythologie, het gaat dus veel verder! Het is een levensbeschouwing! Het Heidens denken komt steeds terug op oerprincipes en –instincten, gehoorzaam zijn aan en leven volgens de natuur! Hoewel het mensdom denkt oppermachtig te zijn, zorgt de natuur geregeld voor een herstel waar de mensheid te ver gaat! Bijvoorbeeld, waar teveel mensen zijn, daar ontstaan ziekten! Aardbevingen en zeebevingen tonen nog maar eens aan hoe nietig de mens is! Alles dat indruist tegen de natuurwet zal er vroeg of laat moeten aan geloven! Als de natuur niet ingrijpt, zal het mensdom zelf wel voor een oplossing zoeken! Het tal van oorlogen zijn hier een bewijs van! Kortom: in alles dat men doet of denkt zou een Heiden rekening moeten houden met wat diep in ons onderbewustzijn zit! Lust, een instinct, kan men temperen maar niet gans ontkennen! Instincten kan men op een gezonde manier gedeeltelijk bedwingen door ethische waarden en normen! Maar nooit mag men deze in strijd brengen met de moraal of de natuur! Zou men deze gedachte kunnen invoeren in de politiek, het land zou er anders uit gezien hebben! De minister van ecologie zou enigszins veel nauwer samenwerken met de minister van economie! Heden zijn ecologie en economie twee grote vijanden, maar het zou nooit mogen zijn! In de toekomst ziet er niet bepaald rooskleurig uit! Men zou het verschil tussen Heidendom en christendom zo kunnen stellen: Heidendom, als natuurgedachte, impliceert het ordelijke verloop van instincten onderworpen aan de moraal terwijl christendom deze instincten, aanzet tot levensvreugde, uit ten boze beschouwend totaal neerdrukt!

Let wel: men hoeft niet in Wodan of in andere goden te geloven om Heiden te zijn! Het is absurd te denken dat ze daar ergens in de wolken rondvliegen! Heiden zijn betekend het aanvaarden en erkennen en herkennen van oude waarden van onze maatschappij! Deze waarden zitten al duizenden jaren verborgen in ons collectief Indogermaans, of beter: Indo-europees, onderbewustzijn! Hetgeen wij een christelijk Europa noemen, is slechts de bovenlaag! Een dikke laag christelijke lak bovenop een grote groep van Indo-europese grondbeginselen! Als men wat verdiept in wat de etnische Europese bevolking als moraal en normaal aanvaard herkent men al gauw Germaanse, Romaanse, Keltische of zelfs Slavische invloeden en wortels! Een collectief Indo-europees onderbewustzijn dus! Natuurlijk vindt deze gedachte ook veel tegenstand! Vroeger had het Heidendom te kampen met een religieuscorrect denken, vandaag met een politiekcorrect denken! Enerzijds is er een drukkende groep die het Germaanse, Europees of Indo-europese identiteitsbewustzijn liefst ziet verdwijnen of zelfs ten stelligste ontkent, anderzijds is er de afstompende en versmachtende druk uit Amerika die hun massacultuur overal ter wereld wenst op te dringen! Beiden zijn, bewust of niet, strijdig met het Heidendom!

Een groot verschil met ons Germaanse Heidendom en de andere wereldgodsdiensten is het veelgodendom! Verkeerdelijk wordt steeds beweerd dat het polytheïsme, van de meeste oude natuurvolkeren, in wezen beter zou zijn dan het monotheïsme, van de huidige en nieuwere grote wereldgodsdiensten zoals jodendom, christendom en islam! Het gaat er in geen geval over hoeveel goden men heeft, maar wat hun kwaliteiten en nevenvormen zijn! Het gaat om het goddelijke, niet om het aantal goddelijkheden! Dat Heidense goddelijke is een zoektocht in onszelf! Niet het christelijke goddelijke wat een vooraf bepaald streven is naar de wens van god! Zoals onze voorouders deden, men moet niet handelen om voldoening te geven aan een opperwezen, maar met eer en geweten handelen om voldoening te geven aan uzelf!

De liefde dat het christendom predikt is net het tegenovergestelde van wat de Germanen bedoelden met eer! In naam van de liefde mag men zich niet laten gelden! Men zou geen weerstand mogen bieden aan uw vijand en dus later uw verdrukker!? Christendom propageert dat men de zwakkeren moet helpen! Ja, maar niet tot uw eigen nadeel! Hetgeen het christendom, door te preken voor nederigheid in tegenstelling tot volharding, veroorzaakt is dat de zwakkeren geholpen worden, niet dat ze sterker worden! Men leeft maar één keer in deze wereld! Wat weerhoudt ons om het beste te geven van onszelf? Iedereen wil toch de snelste, de sterkste, de slimste, enz. zijn? Dat is gehoorzamen aan een puur instinct dat in allen van ons zit! Dat is een kwestie van overleven! De Germanen van weleer, als natuurvolk, leefden volgens deze wet! De sterke blijven bestaan, terwijl het zwakkere zal vergaan! Het klinkt wreed, maar het is de wet van de natuur! Men leefde immers in stamverband! Alles dat de stam kon verzwakken moest worden verwijderd! Het zwakke bedreigde de overlevingskansen van de rest! Op deze wijze werden dieven en moordenaars in de stam geofferd aan de goden! Men had geen gevangenissen nodig! Twee vliegen in één klap! De stam werd gezuiverd van de geestelijk zwakken, en de goden waren goedgestemd! Men moet natuurlijk niet alles dat zwakker is dan uzelf proberen te verwijderen, het is het principe dat telt!

Leven wij in het verleden? Neen, wij leven in het heden met onze blik gericht naar de toekomst, met in ons achterhoofd de wijsheden van het verleden!

Wij wensen geen tegenhanger of concurrent te zijn van het christendom of iets anders! Wij wensen gewoon onszelf te zijn! Onszelf te zijn met een cultuur dat de onze is! Andere culturen zijn niet slechter dan onze Vlaamse, Nederlandse, Germaanse cultuur! Wij voelen ons, als Heidenen, het best bij onze eigen cultuur! Heiden zijn is immers een conservatief, behoudenisbewust denken, wat niet uitsluit dat men niet revolutionair kan zijn! Men kan progressieve ideeën hebben, berust op een conservatief denken! De tijd staat immers nooit stil! Het ene sluit het andere niet uit!

Als laatste wens ik u nog te melden dat Heidendom geen massabeweging is of mag worden! Heiden zijn kiest men bewust! Het is anders zijn dan de rest! Niet om op te vallen, maar omdat men in sommige zaken gelooft! Geloven betekent de drang hebben om te zoeken naar een betere oplossing, te durven denken! Heiden zijn is dus ook een filosoferende handeling!

Het laatste wat ik u vraag is niet om mij te geloven, maar wat ik u wel vraag is om erover na te denken!

Ik dank u!