De zin van het Joelfeest op heden

Vandaag zijn wij hier allen tezamen om het Joelfeest te vieren! We weten ondertussen al de herkomst en de gebruiken van het Joelfeest! De vraag is echter: Heeft het nog zin om Joel te vieren in onze maatschappij? Is het zinvol om een vuur te ontsteken in onze achtertuin? Het verwachtte antwoord: Natuurlijk!

Wat houdt een Joelviering in? Vooraleerst is het samenkomen van de Sibbe steeds een goede reden tot vieren geweest! Het Joelfeest is al sinds oudsher een waar familiefeest, een Sibbe-feest! Vanavond is het niet het bloed dat ons bindt, maar de gedachte! Vanavond zij wij tezamen om het Joel te vieren, dat maakt van ons een geestelijke Sibbe! De Sibbe viert feest! De Sibbe is de toekomst! Traditioneel gezien worden in de vreedzame Joeltijd vele eden gezworen! Dit alles ten bate voor het Sibbe-heil! Wat we heden doen is bouwen aan onze geestelijke Sibbe! Heden wordt de Sibbe-band opnieuw gesmeed!

De gedachte die ons bind, is de Heidense gedachte! Deze gedachte houdt onder andere de Negen Edele Deugden in! Oude waarden en normen in een nieuw kleedje! Men kan ze niet genoeg herhalen! Ons streven, onze deugd: Moed, Trouw, Volharding, Gastvrijheid, Waarheid, Betrouwbaarheid, IJver, Orde en bovenal Eer! “Eer is de wortel van de deugd!” zei ooit iemand! Deze waarden pogen wij hoog te houden! Zeker in de Joeltijd! Deze tijd, in de duisterste en koudste weken van het jaar, is ook een tijd van bezinning!

Het feit dat we hier tezamen zijn, bewijst dat er vraag is naar traditie! Wij doen onze voorvaderen en voormoederen alle eer aan door het Joelfeest, gelijk ook elk ander Heidens feest, te vieren! Menig Germaan heeft geleden, gestreden en is gestorven omdat ze de nieuwe leer, christendom, niet het hunne wilden maken! Vanavond vertegenwoordigen wij de triomf van het Germaanse Heidendom bovenop het christendom! Duizenden voorouders zijn gestorven in de strijd tegen het nieuwe geloof, maar ook velen zijn op laffe en gruwelijke wijze vermoord! Hun dood was niet voor niets! Want wij bestaan nog! De Heidense vlam in onze Sibbe-aard brand nog steeds en straks ontsteken we ons vreugdevuur!

Zoals net vermeld, stierven vele onzer voorouders voor hun recht, hun plicht en hun eer! Maar de dood kan hen niet van de Sibbe scheiden! Dood is niet verdwenen! De gestorvenen leven nog in ons! In ons bloed, in onze gedachte, in ons geheugen! Onze Sibbe-aard, van generatie op generatie, kan men nooit vernietigen! Hoewel we ze niet zien, zijn de gestorven nog onder ons! In de Joeltijd raast het Wilde Heir, het leger der doden, door de lucht, met als aanvoerder Wodan! Zij komen terug om te zorgen voor het Sibbe-heil, brengen geluk en voorspoed, waken tegen onheil! Vandaar dat we ook vandaag nog aandacht moeten schenken aan diegenen die voor ons waren en wellicht het harder te verduren kregen! Waar tijdens kerstmis men slechts aandacht schenkt aan een geboorte, schenken wij, als Germanen, ook aandacht aan de doden! Het is nu eenmaal onze plicht! Want als het ene sterft, wordt het andere geboren! De Eeuwige Wederkeer!

Wat wij heden afvragen of het zin heeft de Joel te vieren was tot 60 jaar geleden niet aan de orde van de dag! Mensen kenden de symboliek toen nog in het dagelijkse leven! Men had toen nog respect voor het eenvoudigste werktuig als hamer of beitel! Sinds Wereldoorlog twee is de westerse maatschappij gevoelig veranderd! Alles wat met tradities en volksgebruiken te maken had, was uit den boze! Het was taboe! Het leidde immers tot nationalisme en extremisme! Hier ken ik maar een antwoord op: Een volk zonder tradities is geen volk! Als wij een Volk zijn, dan vieren we ook volkstrouwe feesten! Niet kerstmis met een loze symboliek, maar het Joelfeest met de ware aard der symboliek en gebruiken van ons volk!

En dit laatste is ook het strijdpunt waarom wij de Joel vieren! De geboorte van het Licht, de wende vieren, is nu ruime tijd door het christendom onteerd! Wij nemen terug wat rechtmatig het onze is! Kerstmis, door den christen dwingeland bevolen, moeten wij niet! De christen waarden zijn niet onze waarden! Wie vieren Joel, ons volk en Noordland ten bate!