De integrale Germaanse cultuur

Het woord cultuur wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt en heeft derhalve in de huidige hoedanigheid elke vorm van betekenis verloren. Wat is de Germaanse cultuur immers heden ten dage nog? Dit is een uiterst lastige vraag en dat terwijl de Germaanse cultuur in het verleden tot een van hoogste en mooiste van de wereld heeft behoord. Als men zich verdiept in de feitelijke betekenis van het woord cultuur op zich, de beschaving en verfijning van het geestelijk en zedelijk leven, dan kan men welhaast enkel concluderen dat de Germaanse cultuur niet langer bestaat. Alles dat eens verfijnd was is bijna niet meer en al dat nog enigszins herinnerd aan onze oude beschaving wordt veelal beschimpt en vergeten. In een poging de authentieke Germaanse cultuur nieuw leven in te blazen en een hernieuwd volksch ontwakenen teweeg te brengen zullen in dit artikel de opvattingen van het Nederlands Heidens Front omtrent cultuur (1) worden geschetst.

Vooraleerst dient men zich te realiseren dat een cultuur is opgebouwd uit tenminste vier afzonderlijke aspecten, die allemaal opzichzelfstaand essentieel zijn voor het alomvattende idee der cultuur, en waarvan geen enkele kan worden genegeerd als men een cultuur wil omschrijven. De vier essentiële aspecten zijn: etnische, ethische, materialistische en linguïstische cultuur. In een gezonde, dynamische samenleving werken deze aspecten voortdurend op elkaar in, elkaar versterkend en/ of ondersteunend, en vormen alle aspecten tezamen de integrale cultuur.

Om een goed idee te krijgen van de integrale cultuur dient men te beschikken over een globaal begrip van de verschillende culturen. De cultuur-matrix, zoals hieronder weergegeven, toont de vier categorieën geordend op een wijze welke meer betekenis suggereert dan enkel een opsomming. De twee aspecten aan de linker kant, etnisch en materialistisch, hebben een materialistische aard, de twee aspecten aan de rechter kant, ethisch en linguïstisch, zijn voornamelijk van symbolische aard. De twee aspecten op de bovenste rij, etnisch en ethisch, kunnen als primair worden beschouwd en de twee aspecten op de rij daaronder, materialistisch en linguïstisch, als secundair.

Alle culturele aspecten hebben betrekking op de interactie tussen twee of meer personen. De etnische cultuur is echter geworteld in de seksuele omgang tussen een man en een vrouw van hetzelfde ras teneinde nieuw nageslacht voort te brengen. Het nieuwe nageslacht, de ultieme vrucht van het heilige verbond tussen een man en een vrouw, is de nieuwe cultuurdrager van de materiële wereld. Zonder het voortbrengen van de lichamelijke incarnatie van de cultuur is cultuur niet mogelijk. Het lichaam, het DNA, draagt culturele patronen alsook genetische predisposities in zich, waardoor de band tussen de levenden en onze overleden voorvaderen niet enkel van symbolische, maar ook van fysieke aard is. Het Volk, de belichaming van onze voorvaderlijke geest, vormt voor alle leden van dezelfde cultuur één overkoepelend lichaam. Zolang het Volk blijft voortbestaan zullen al de Germaanse culturele aspecten in onze genen blijven sluimeren en zal immer de mogelijkheid bestaan dat de hoofdlijnen der Germaanse cultuur zich wederom zullen manifesteren.

Het andere einde van het ogenschijnlijke spectrum is de ethische cultuur. De ethos van een cultuur is zijn symboliek en ideologie. Dit is het gedeelte waar over het algemeen de meeste interesse naar uitgaat, omdat wij gefascineerd zijn door de ideeën van onze eigen cultuur, maar evenwel die van anderen. Dit is het gedeelte van cultuur dat structuren, patronen en mythen (meta-vertellingen bestaande uit symbolische ideeën) omvat. De woorden 'etnisch' en 'ethisch' zijn hier nauwkeurig gebruikt, daar dezen het eeuwenoude verband tussen bevolking en ideeën aangeven. Bij de oude Grieken was de ethnos of stam bepaald door de goden tot welk men offerde en van waaruit men hun waarden en idealen verkregen. De Grieken offerden tot de Griekse goden, spraken Grieks en droegen de Griekse ethnos biologisch uit. Enkel een etnisch zuiver volk kan aanspraak maken op een cultuur. Symbolisch, of ethisch, is cultuur volledig onzichtbaar en bovenbewust; het wordt enkel bewust doordat het zich manifesteert in de materialistische en linguïstische takken van de cultuur.

De symbolische cultuur is voornamelijk geëncodeerd in de linguïstische cultuur. Deze bestaat hoofdzakelijk uit de gesproken taal door de leden van een gegeven cultuur. De linguïstische coden, de fonologie, morphologie, syntaxis en semantiek, vormen tesamen de literaire werken waarin de hoogste ideeën zo goed mogelijk zijn verwoord. Literatuur dient nadrukkelijk onderscheiden te worden van het hedendaagse 'geestelijke vuil'. De pornografie onder het opschrift literatuur is het toonbeeld van volksvreemde, ontaarde kunst, een gebrek aan oorspronkelijkheid, aan ideeën en kunstzinnige scheppingsdrang. De auteurs van deze pulp, welke haast allen handelen over homoseksuele uitspattingen of het vermeende leed van de aan ons volk vreemden, oneerbiedigen met het gebrek aan kunde de werken van de grote geesten van weleer waarin duidelijke de Germaanse volksgeest te herkennen valt.

De materialistische cultuur is voor eenieder het meest bevattelijk omdat het zichtbaar en tastbaar is. Het bestaat uit alle fysieke objecten die in het verleden vervaardigd zijn door leden van de desbetreffende cultuur en evenwel datgene dat nu nog in de oorspronkelijke geest van die cultuur wordt vervaardigd. Deze objecten variëren van een vuurstenen pijlpunt tot monumentale bouwwerken. Het zijn de objecten die door menselijke hand tot stand zijn gekomen, nadat ze zorgvuldig zijn doordacht. Ze zijn kunstmatig, gemaakt door de kunde en gave van de mens. Veelal wordt de kennis van een oude vergane cultuur gebaseerd op hetgeen wij nu opgraven. Van deze objecten kunnen de waarden en ideeën van de cultuur tot op zekere hoogte herleid worden. Met deze gedachte in het achterhoofd kan ook een evaluatie gemaakt worden van onze huidige samenleving; zeer zeker titanisch, maar ook leeg, onpersoonlijk en steriel.

Wat boven dit alles onthouden dient te worden is dat deze vier categorieën niet los van elkander bestaan. Het zijn geen geïsoleerde fragmenten, maar vier uitersten van een tot een groter behorend geheel: cultuur. Elke categorie beïnvloed en wordt beïnvloed door de overige drie categoriën in één actieve, dynamische verhandeling. De linguïstische cultuur gaat samen met de materiële in de vorm van geschriften, inscripties en boeken. De symbolische cultuur bepaalt niet enkel de vorm van materiële objecten, zoals tempels en beeldhouwwerken, maar bepaalt eveneens de wijze waarop mensen van diezelfde cultuur omgang hebben met elkaar, zoals bijvoorbeeld de aard van wetten en gebruiken rondom het huwelijk en het voortbrengen en opvoeden van het nageslacht. De vier basiscategorieën der cultuur doorsnijden en beïnvloeden elkander en geen kan los van de anderen bestaan. Veranderingen in een aspect zal onvermijdelijk leiden tot veranderingen in de andere aspecten. Zo leidt dynamiek in een van deze vier tot bekrachtiging van de overige drie, terwijl verzwakking in een aspect zal worden overgedragen op de anderen en op het geheel. In de huidige staat van culturele fragmentatie is het begrip van de noodzakelijk integrale aard van cultuur verloren. De voornaamste reden voor deze fragmentatie zal u duidelijk zijn. De op winst-maximalisatie gerichtte multinationals, de liberaalkapitalistische gedachte en de inmenging van volksvreemden in onze samenleving en haar bestuur zijn een dodelijk gif voor de Germaanse cultuur. Multicultuur verrijkt geen enkele samenleving, het leidt onoverkomelijk tot een grijze non-cultuur waarin het grootste geluk bestaat uit egoïstische kortstondige zelfbevrediging. De gedachte met een gerust hart te sterven in de wetenschap dat de sibbe eeuwig voortleeft heeft plaats gemaakt voor een gelatenheid met betrekking tot de toekomst waarin geen rekenschap wordt gegeven aan de leefomgeving en omstandigheden van het bloedeigen kroost. "Dat maken wij niet meer mee!" is een veel gehoord voorbeeld van zulke gelatenheid, waarin gemakshalve wordt vergeten dat hun kinderen dan wel kleinkinderen het leed op deze manier wel zullen meemaken.

Een van de meest effectieve wijzen om in opstand te komen tegen deze egoïstische moderne wereld is het reïntegreren van de Germaanse cultuur; een persoonlijke en culturele synthese van de verscheidene categorieën der cultuur. Dit klinkt wellicht vreemd, maar het Germaanse volk heeft nog immer het lot in eigen hand. Als de cultuur wordt behouden, middels de reïntegratie van de vier culturele aspecten, en wij ons met name bewust blijven van het belang van de etnische cultuur, behoeden wij het Germaanse volk en haar cultuur voor een onvermijdelijk uitsterven. Ten einde deze opstand te ondernemen dient men te beginnen bij zichzelf, daar de synthese van de culturele categorieën van binnenuit harmonieus dient te verlopen. Het hogere culturele niveau, waarnaar het Nederlands Heidens Front als organisatie streeft, kan enkel haar wortels hebben in een tijd waarin duidelijk sprake is van een integrale eenheid. Vandaar de keuze voor het laatste Indogermaanse authentieke integrale culturele tijdperk: het voorchristelijke Europa. Het is niet een verlangen naar het Germaanse heidendom als zodanig, maar een verlangen naar een absoluut "geheel", het individu en cultuur als een integrale natuurlijke eenheid, en de zuivere Indogermaanse ethos is hiervoor noodzakelijk. Dit wil overigens niet impliceren dat er in het christelijke Europa geheel geen Germaanse culturele ontwikkelingen zijn geweest, maar meer dat het christendom, ondanks dat een aantal stromingen binnen het christendom duidelijk beïnvloed zijn door Germaanse aspecten, in essentie niet aansluit bij de Germaanse ethos. Het is typerend dat ten tijde van de grootste Volksche Ontwakening (eind 19e eeuw, begin 20e eeuw) veelal afstand werd gedaan van het christendom en dat er werd teruggegrepen naar het voorchristelijke Europa.

De beoefenaar van de integrale Germaanse cultuur dient zich op persoonlijk en individueel niveau bewust te worden van zijn/ haar lichamelijke en geestelijke potentie en deze vervolgens te harmoniseren in zijn/ haar dagelijkse activiteiten. Het lichaam draagt de blauwdruk van de ethos van onze voorvaderen in zich. Dit is de reden waarom het voortbestaan van het Volk een garantie is dat de hoofdlijnen der Germaanse cultuur zich immer opnieuw kunnen manifesteren. De Germaanse mythen brengen deze blauwdruk onder woorden, hergecodeerd in echte verhalen, waardoor het individu terug kan worden geleid naar een geïntegreerde staat van 'zijn'. Zo hebben de mythen in het verleden gefungeerd en zo dienen zij ook heden te dage te fungeren. Enkel het lezen en overdenken van de patronen binnen de mythen is echter meestal niet voldoende; slechts het herhaaldelijk, geconcentreerd, geordend en intensief bestuderen leggen de patronen bloot. Een essentieel aspect van de culturele reïntegratie is de persoonlijke en bewuste interactie met andere leden van dezelfde cultuur. Uiteindelijk gaat cultuur altijd over de inter-menselijk omgang. Een geïsoleerde individuele ervaring is een vorm van mysticisme, maar geen uiting van integrale culturele activiteit.

Indien u wilt strijden voor een integrale Germaanse cultuur, dient u te overdenken hoe u hier het beste aan kan bijdragen; of, indien u hiervan geen benul heeft, dit door anderen te laten bepalen. De een zullen zorgen voor de hoogstnodige krachtige nieuwe cultuurdragers, en zo op z'n minst de etnische cultuur voortzetten, de ander zal de artistieke en praktische middelen scheppen of creëren die als cultureel materiaal, of als ethos, door de cultuurdragers gedragen kunnen worden. De nobelste zielen zullen in alle categorieën bijdragen. Iedereen is hierbij van belang, niemand is belangrijker dan anderen. Iedereen is één; één Volk, één cultuur.

Er zijn drie wegen die moeten worden ingeslagen ten einde waardig lid van de integrale cultuur te worden. Er zijn geen alternatieven of opties, maar aspecten die tot op zekere hoogte moeten worden geïntegreerd in eenieders leven. Het eerste aspect is traditie, het tweede persoonlijk echtheid en tenslotte het derde aspect culturele actie.

1) Traditie is alles dat door onze voorouders aan ons is overgeleverd: genetisch, mythisch, taalkundig en materialistisch. Het individu dient de traditie waartoe hij/ zij behoort, te ontdekken en te erkennen. Niemand heeft hier een onpartijdige keuze, het is een realisatie van de waarheid.

2) Persoonlijke echtheid of authenciteit bouwt voort op de realisatie van de waarheid. De 'moderne' mens is in de veronderstelling dat elke identiteit kan worden aangenomen, ook als dat niet zijn/ haar natuurlijke aard is. Een Germaan kan nimmer verder dan de eigen verbeelding (ondanks dat men in het Amerikaanse Hollywood hier anders over denkt) een indiaans sjamaan of kabbalistische mysticus worden. We kunnen enkel worden datgene dat we reeds zijn. Wie dit niet erkent verloochent zichzelf en faalt in persoonlijke echtheid. Binnen onze aard zijn echter ontelbare richtingen mogelijk, maar de traditie is vooraf bepaald. De 'moderne' wereld maakt het ontdekken van de authentieke traditie vrijwel onmogelijk, maar door de volharding van een klein aantal individuen bestaat de hoop nog immer dat de deur voor velen kan worden geopend. U moet zich gewoonweg afvragen: waarvan kan ik een eerste klas exemplaar zijn? Kan ik indiaanse sjamaan zijn? Nee, een indiaan kan dat! Kan ik een kabbalistische mysticus zijn? Nee, een orthodoxe jood kan dat! Natuurlijk kunt u eveneens positief antwoorden op deze vragen, maar voor uw geweten zal de authentieke ontwaking onmiskenbaar en onherroepelijk zijn. Wanneer u dit begrijpt, herkent u wellicht ook de problematiek voor personen van tweeërlei afkomst en de reden waarom enkel een etnisch zuiver volk aanspraak kan maken op een cultuur. Iemand van bijvoorbeeld zowel indiaanse als orthodox joodse afkomst kan beide vragen niet positief beantwoorden.

3) Culturele actie bestaat uit de omgang met anderen uit dezelfde cultuur en het actief participeren met anderen, die eveneens het ware pad hebben gekozen, binnen dezelfde ethos en traditie. Onderwezen worden door anderen, anderen onderwijzen, creëren in samenwerking met anderen en in het algemeen omgaan met leden van dezelfde lotsgemeenschap vormt de wezenlijkste leerschool voor culturele actie alsmede innerlijke persoonlijke ontwikkeling. Het Allgermanische Heidnische Front is een organisatie dat zichzelf tot doel heeft gesteld een overkoepelend orgaan te vormen voor individuen die de Germaanse integrale cultuur willen herscheppen. Niet alleen door middel van ideologische lectuur, dat als nieuwe ethos zal dienen, maar ook door middel van literatuur, poëzie of kunst kunt u een bijdrage leveren. Eén gemeenschap moet worden gevormd, dat zichzelf van de moderne wereld afscheidt en zodoende het lot weer in eigen handen neemt.

M. / NlHF

Noten:
1) Deze gedachte is gebasseerd op het artikel "The Idea of Integral Culture: A Model for a Revolt Against the Modern World" (S.E. Flowers, 2002)